Οξέα και pH

1.2 Οξέα κατά Arrhenius

1. Πού οφείλονται οι κοινές ιδιότητες των διαλυμάτων των οξέων;

          Η ύπαρξη κοινών ιδιοτήτων σε όλα τα υδατικά διαλύματα των οξέων ερμηνεύτηκε από το Σουηδό χημικό S. Arrhenius το 1887. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή:

Οι κοινές ιδιότητες των υδατικών διαλυμάτων των οξέων οφείλονται στα κατιόντα υδρογόνου (Η⁺) που περιέχουν όλα τα διαλύματα των οξέων.

Πίνακας με τα ιόντα που παρέχουν τα πιο συνηθισμένα οξέα, όταν διαλύονται στο νερό.

όνομα οξέος          διάλυμα οξέος               κατιόν          ανιόν               όνομα ανιόντος

υδροχλώριο           HCl (aq)                         H⁺ (aq)   +   Cl^- (aq)              ιόν χλωρίου

θειϊκό οξύ              H₂SO₄ (aq)                     2H⁺(aq)  +   SO₄^2- (aq)          θειϊκό ιόν

νιτρικό οξύ            HNO₃ (aq)                      H⁺  (aq)   +  NO₃^- (aq)           νιτρικό ιόν

οξικό οξύ            CH₃COOH (aq)               H⁺ (aq)   +  CH3COO^- (aq)  οξικό ιόν

Δείτε το 2ο μέρος της θεωρίας των οξέων εδώ

Όξινος χαρακτήρας των οξέων

          Το σύνολο των κοινών ιδιοτήτων των διαλυμάτων των οξέων ονομάζεται όξινος χαρακτήρας.

   Τα υδατικά διαλύματα των οξέων:

1. έχουν χαρακτηριστική ξινή (όξινη) γεύση

2. μεταβάλλουν το χρώμα των δεικτών

3. αντιδρούν με τα ανθρακικά άλατα και παράγεται διοξείδιο του άνθρακα

4. αντιδρούν με πολλά μέταλλα και παράγεται υδρογόνο

Δείτε το πρώτο μέρος της θεωρίας για τα οξέα 

Θεωρία των οξέων (Μέρος 1)